Posted via email from Jeroen Voortman

Posted via email from Jeroen Voortman

Natuurlijk was het allemaal al lang voorspelt: sneeuwval zorgt voor een klein sneeuwdek van een centimertje of 20. Zeer normaal voor onder anderen onze oosterburen, maar voor ons barst dan meteen de hel los. Blijkbaar kunnen we in Nederland dezer dagen niet meer tegen een laagje sneeuw.

Het eerste dat ik vanmorgen op Twitter las toen ik mijn geweldige HTC Google G1 van de oplader trok was het bericht dat Qbuzz haar bussen tot nader order binnenhield. Meteen maar een mailtje naar school gedaan, dat ik met dank aan ons geweldige OV-bedrijf de route naar school helaas niet af kon leggen, en de honden aangelijnd om eens even de sneeuw van dichtbij te bekijken. Nadat mijn moeder een geslaagde poging waagde om op haar werk te arriveren, heb ik maar eens de tv aangezet. Het eerste dat ik aldaar hoorde was een totale filelengte van toen nog 400 kilometer. Bijbehorende illustratietje erbij, en je hebt natuurlijk een groot scherm. RTL zette verslaggevers op alle grote knooppunten van het Vaderland neer om verslag uit te brengen, en zo was de ramp compleet: Nederland gaat kaput als er al 2 sneeuwvlokjes binnen de landsgrenzen hun weg naar het aardoppervlak weten te vinden.

Niet heel veel later kwamen de vertragingen van het treinverkeer langzaam mijn op rollen. Enkel op station Assen al liepen de vertragingen op tot een uur, en station Utrecht lag vrijwel de hele dag volledig op z’n gat. Spoorbeheerder ProRail zette een legertje monteurs klaar om alle ongemakken zo snel mogelijk te verhelpen, en ook bij de spoorwegen was de ramp compleet.

En dan komt het volgende probleem: de avondspits. Net als iedere dag een zeer drukke tijd op de diverse wegen en stations in ons kikkerlandje. De website van de NS zag een fel wit licht aan het einde van een lange tunnel, en daarmee was ook de tijdelijke dood van Actuelevertrektijden.nl (waarbij natuurlijk mijn handtekening onder de mobiele versie staat) een feit. De “rampdienstregeling” van de NS zorgde voor veel gestrande reizigers op diverse stations, die even snel wilden kijken of de trein naar hun woon- of verblijfplaats eventueel nog een mogelijkheid had om te rijden.

Later vanavond kondigde vervoerder Arriva op haar website aan haar treinen in Groningen binnen te halen, omdat blijkbaar het spoor onbegaanbaar is. En dat roepen ze dus even lekker na een hele dag rijden.

Voor morgen hebben de vervoersbedrijven in ons landje alweer aangekondigd een nooddienstregeling te rijden. Voor Arriva betekent dat 1 trein per uur, de NS laten maximaal 3 treinen over een baanvak rijden, Qbuzz GD beslist rond 22:00 over de dienstregeling voor morgen, Arriva houdt haar bussen in het noorden ook morgen binnen en voor de ochtendspits morgen worden wederom lange files en overlast door sneeuwval verwacht.

Uiteraard rest mij dan niets anders dan te vragen waar dit alles heen gaat met ons land. Waar zijn wij als ons land door een beetje sneeuwval meteen al volledig in elkaar stort, alle snelwegen meteen vast komen staan en wanneer het dan daadwerkelijk mogelijk is om door te rijden door de auto’s met een snelheid van niet hoger dan 30 km/h voorbij komen rollen? Vertelt u mij dat eens. Misschien snap ik Nederland dan een keer.

Posted via web from Jeroen Voortman

Posted via email from Jeroen Voortman

Posted via email from Jeroen Voortman

En geef nou zelf toe: het is beter dan dat standaard posterous-layoutje.

Posted via web from Jeroen Voortman

Sinds zondag 13 december heeft QBuzz het volledige openbaar vervoer in de drie noordelijke provincies van het land binnen weten te halen. Nadat vorig jaar Zuidoost-Friesland al binnen werd gehaald, zijn sinds 13 december ook de concessie Groningen-Drenthe en de rest van Friesland binnengehaald. Die resulteerde in een volledig vernieuwd bordeauxrood/zilvergrijs wagenpark, kwalitatief betere bussen op de weg, een volledig vernieuwde dienstregeling en natuurlijk volledig vernieuwde lijnen en aangepaste routes. Een grote verandering in OV-land dus.

QBuzz heeft onder anderen de belofte gedaan om de bussen aan te laten sluiten op de treinen. Laat ik daar meteen maar even mijn vraagtekens achter zetten. Toen ik vandaag op het busstation hier in Assen aankwam en maar eens even de dienstregeling voor de bussen die bij mijn huis stopten checkte, viel het mij op dat ik dagelijks de nodige minuten mag wachten. Lijnen 51 en 83 die beide op een 100 meter van mijn huis stappen, vertrekken beide om xx:40 vanaf het station, terwijl de treinen aankomen om xx:02, xx:24 en xx:49. Dat komt dus neer op 22 tot 51 minuten wachten wanneer ik met de trein vanuit Groningen vertrek.

Daarnaast heeft QBuzz besloten de OV-Chipkaart niet in te voeren voordat het systeem veilloos werkt. Voor mij als student is dat natuurlijk niet de meest prettige beslissing: vanaf 1 januari moet ik mijn ‘papieren’ OV-kaart inleveren en overstappen over de Studenten-OV-Chipkaart, welke ik dus niet in de bus kan gebruiken. Dat zal neer gaan komen op een dagelijkse fietstijd van om en nabij de 60 minuten, en dus wordt mijn reistijd verlengt met een minuut of 40 per dag. Voor mij als stereotype luie student is dat dus totaal niet prettig.

Uiteraard kan ik niet alleen maar negatief over QBuzz spreken. De door QBuzz aangekochte bussen zijn kwalitatief beter dan de Berkhoff’s, MAN’s, DAF’s en Mercedes-Benz’en van de vorige vervoerder: Arriva. Buiten dat deze bussen kwaliteit uitstralen, en ingebouwde routeinformatieschermen hebben, zitten ze ook een stuk comfortabeler. Ook zijn de nieuw toegevoegde lijnen in Assen (14 Leeuwarden-Assen en 18 Heerenveen-Assen) een lichte vooruitgang wat betreft de bereikbaarheid van sommige plaatsen.

Uiteraard ben ik ook blij met de dagelijks rijdende nachtbus 419 van Groningen naar Assen. Handig voor na het uitgaan, kan ik mij zo voorstellen. Hoewel de vraag is hoeveel mensen er gebruik gaan maken van de optie om 6 dagen per week ‘s nachts te kunnen reizen.

Uiteindelijk blijf ik dus nog zitten met dezelfde vraag: is QBuzz nu echt een vooruitgang voor het openbaar vervoer in de noorderlijke provincies, of zitten we opgescheept met een bedrijf dat te onervaren is, een slecht beleidsplan voert en geen goede dienstregeling kan maken? We zullen het zien, en natuurlijk zoals iedere verhaallijn waarin u nog een mooie twist kunt verwachten: wordt vervolgd. Ooit.

Posted via web from Jeroen Voortman

Zoals ik al eens eerder heb gemeld heb ik een soort van Twitter-actie gehouden in het kader van de 3FM Serious Request. Omdat het Glazen Huis dit jaar in Groningen op de Grote Markt staat, en ik sowieso een dag op de Grote Markt aanwezig ben, leek het mij een geweldig idee om maar eens een klein weddenschapje te houden. Ik heb mijn followers gevraagd om te raden wanneer ik mijn 10.000e tweet plaatste, daarbij een bedrag te noemen, zodat ik dat bedrag naar het Glazen Huis kon brengen. De 10.000e tweet is dus vanmiddag om 15:44 gepost, en we hebben dus een winnaar! Of eigenlijk 2.

Winnaars
De winnaars van deze actie zijn goed voor een totaal bedrag van €50,- dat dus aanstaande donderdag 24 december bij het Glazen Huis bezorgd gaat worden. De winnaars zijn overigens @EdwinPrins en @overourrainbow geworden.

Eerder heb ik gemeld dat enkel het hoogste bedrag zou gelden, echter heb ik besloten om beide bedragen mee te laten tellen. Dus het totaal van €50,- zal worden gedoneerd aan de 3FM Serious Request. Daarnaast stop ik daar zelf ook nog eens €25 bij, waardoor het bedrag dus uitkomt op een totaal van €75,-.

24 december maak ik met m’n telefoon een video van het doneren aan het Glazen Huis, alwaar ik samen met @overourrainbow ben.

Posted via web from Jeroen Voortman

3FM Serious Request staat dit jaar in het teken van Malaria. Met slechts 5 euro heb je al een anti-muggennet, en kan er dus een compleet gezin gered worden van Malaria. Een goede actie, zoals ieder jaar, en omdat het Glazen Huis heb ik besloten om dit jaar ook maar eens een kleine actie op te gaan zetten.

Mijn 10.000e tweet komt eraan, dus het is gokken geblazen. Wanneer post ik mijn 10.000e tweet? U mag het raden!

Hoe werkt het?
Stap 1: U post een tweet met daarin een tijd (marge van 1 uur), een datum en een bedrag (maximaal 50 euro), eindigend op de hashtag #jervoo10000.
Stap 2: Ik tweet rustig verder, tot ik de 10.000e gehaald heb. Na iedere tweet kijk ik uiteraard even hoe ver ik nou eindelijk ben.
Stap 3: Heb je het geraden, gaat het door jou getweette bedrag van mijn rekening af en wordt dit gedropt bij het Glazen Huis op de Grote Markt in Groningen.

En het addertje?
Een echt addertje is er niet. Echter, de eerste geplaatste hashtag per persoon geldt en wordt in mijn administratie gegooid. Plaats je dus meerdere opties, dan heeft dat geen enkel nut. Zijn er meerdere mensen die binnen de marge vallen, dan geldt het hoogste bedrag, aangezien ik ook maar een arme student ben.

Voor verdere vragen: @JerVoo op twitter is uw man.

Posted via web from Jeroen Voortman

Het begin van de film is onmiskenbaar voor een Saw-film: meteen in de actie. De afgehakte lichaamsdelen komen je vrijwel meteen tegemoet zeilen. Helaas kent de film ook een groot aantal wat saaiere stukjes, waardoor ik minder positief over de film ben. Ook de special effects laten hier en daar wat te wensen over.

Afgehakte armen die overduidelijk van plastic zijn en ingewanden die duidelijk nagemaakt zijn komen deze film niet echt ten goede. De dubbele verhaallijn echter maakt de film wel spannend. Op het moment dat de rechercheur ontdekt werd door zijn collega’s, dacht ik dat het verhaal ten einde was en het mysterie rondom Jigsaw opgelost was. Niets bleek minder waar. Op hetzelfde moment speelde zich nog een tweede verhaal af, waarin de baas van verzekeringsmaatschappij Umbrella Health voor een aantal moeilijke keuzes staat: wie van zijn sterpersoneel mag blijven leven, en krijgt hij zijn familie ooit nog te zien? Het einde raad zich echter niet te makkelijk raden.

De film heeft een open einde, wat duidelijk aantoont dat de Saw-sequal nog lang niet tot een einde is gekomen.

Waardering: **** (4.5/5)
Beeld: ***** (5/5)
Geluid: ***** (5/5)
Special-effects: **** (4/5)
Verhaal: **** (4/5)

In de bioscoop vanaf 31 december 2009.

Posted via web from Jeroen Voortman

Voor zover ik mij kan herinneren staat er in de Nederlandse grondwet iets over vrijheid van meningsuiting. In de grondwet, staat onder hoofdstuk 1 bij Artikel 7.1 het volgende: “Niemand heeft voorafgaand verlof nodig om door de drukpers gedachten of gevoelens te openbaren, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet,” wat er dus simpelweg op neer komt dat ik mijn mening niet onder stoelen of banken hoef te steken, gewoon mag uiten en daar lekker mee door mag gaan wat voor enorm ongegronde reactie daar dan wel niet op zal komen. Echter vraag ik mij af waar deze vrijheid van meningsuiting nog aan te herkennen hebben. Hebben wij in de hedendaagse Vaderlandse cultuur nog wel enige acceptatie van onze vrij geuite mening? Hebben wij überhaupt nog wel het recht om onze welbeagrumenteerde mening te uiten op het moment en de plaats waar wij dat zelf willen? In mijn ogen niet.

Neem nou bijvoorbeeld mijn eerder geplaatste blogpost over de enorme overexposure wat betreft het overlijden van de zeer gewaardeerde artiest Rames Shaffy, waarin ik mij eens even uit over het feit dat de zogenoemde “nobodies” geen media-aandacht genieten wanneer deze het spreekwoordelijk loodje leggen. Op deze post werd vrij snel gereageerd, wat lijdde tot een enorme MSN-discussie, wat er in mijn ogen op neer kwam dat de vrijheid van meningsuiting in Nederland toch wel steeds meer ten einde komt. Ik kreeg het verwijt dat ik “maf” was, danwel een “wannabe rebel” (om het even in te korten). In geen van deze beide omschrijvingen herken ik mij. Ik zie mezelf als een persoon met een eigen, unieke mening. Een persoon die zich los heeft getrokken van onze enorme 16 miljoen mensen tellende kudde waarin wij ons allen dagelijks begeven. Jammer alleen dat het voor de gemiddelde inwoner van het Vaderland dan meteen weer zo anders wordt gevonden. Tegenwoordig behoren wij alleen een en dezelfde mening te hebben, want de Vaderlandse regering heeft gelijk, en de meningen die worden geuit in de media zijn de meningen die wij allen dienen te volgens.

Sorry mensen, maar zo werkt het helaas niet.

Nederland moet eens die enorme plaat die ze voor hun bek hebben hangen losmaken en zien wat er om hen heen gebeurt. Zien wat wij eigenlijk allemaal voor schade aanrichten door ons allemaal als een grote kudde achter J.P. aan te bewegen. Zien wat voor schade wij aanrichten door enkel en alleen maar de beste technologieën te hebben om onszelf het leven makkelijker te makken. Men moet eens inzien hoe egoïstisch de Westerse mens nu eigenlijk is. Zonder ons egoïsme zal de wereld er op dit moment een heel stuk anders uit gezien hebben. Zonder ons egoïsme bestond er geen “Derde Wereld”. Zonder de Westerse egoïsme waren we op dit moment allemaal gelijk zijn. Had iedereen ter wereld bijvoorbeeld stromend water en elektriciteit, om maar even een aantal nutsvoorzieningen te noemen. Helaas zien wij – wederom – te laat pas in dat er echt iets fout gaat, waardoor we nu met zijn allen ook nog eens enorm grootschalige acties op moeten zetten om de zogenoemde “Derde Wereldlanden” maar eens even te redden.

Mensen, we moeten onze mentaliteit veranderen. Leer eens verder kijken dan uw voordeur. Gaat de wijde wereld in. Ziet wat er om u heen gebeurt.

Nederland en de rest van de wereld gaat on de huidige regeringen toch enorm naar de klote. Wereldvrede en gelijkheid liggen voor het grijpen, echter niemand ziet de voor de hand liggende oplossing. Leer jezelf afscheiden van de kudde. Doe eens iets waardoor je jezelf op de kaart zet. Laat zien wie je bent, laat merken dat je anders bent. Make a difference!

Posted via web from Jeroen Voortman

Vandaag was natuurlijk het overlijden van “cultuuricoon” Ramses Shaffy. De 76-zanger die even de geest moest geven door een slokdarmontsteking die klaarblijkelijk ineens dodelijk kan zijn. Sinds dit nieuws rond een uurtje of 11 vanmorgen bekend werd is heel Twitter in rep en roer. De Nederlandse media besteden uren aandacht aan iemand wiens repertoire normaal gesproken enkel bekend zou moeten zijn bij de gemiddelde Nederlander van 40 jaar of ouder. Vandaag kent een ieder ineens Ramses Shaffy.

In het kader van deze aandacht heb ik mijzelf eens even heerlijk laten gaan over het gebrek aan aandacht bij het gemiddelde overlijden (hier, hier, hier, hier en hier; graag even in de juiste volgorde openen. Is een lang verhaaltje.) Wonderlijk genoeg zijn de “nobodies” niet belangrijk genoeg om er ook maar 1 seconde aandacht aan te besteden. Waarom zouden we dan ineens bij iemand wiens naar ook maar 1x op tv is genoemd met z’n allen extra nieuwsuitzendingen gaan produceren, programma’s volledig omgooien om aandacht aan deze persoon te geven en op een andere manier het overlijden van deze persoon opdringen aan de multimediale Nederlander? Ik vind het tijd worden voor verandering. Tijd voor de afschaffing van de enorme nieuwsstroom bij een overlijden, of eens een keertje beginnen met het – op z’n minst – tonen van de namen van alle personen die er dagelijks overleden tijdens het nieuws.

Posted via web from Jeroen Voortman

In mijn ogen is dit het opdringen van SpongeBob aan de Vaderlandse televisie-kijker. Men dwingt ons om op een viertal zenders 24 uur lang naar deze gele spons te kijken, puur omdat hij reeds 10 jaar rondzwemt. Televisie-kijkend Nederland kan dus niet tot nauwelijks om SpongeBob heen. Een ludieke actie? Een nieuwe vorm van promotie? Wie zal het zeggen. Ikzelf zie dit als SpongeBob opdringen, en wacht op de kamervragen. SpongeBob mag in mijn ogen nu wel verbannen worden van de televisie.

Welk weldenkend mens houdt het vol om 24 uur lang naar een gele, hyperactieve, met een irritant stemmetje pratende spons, zijn domme stervormige vriend, zijn chagrijnige buuroctopus, zijn rode krabbige werkgever, de groene Plankton en de immer stille, maar goed adviserende Gerrit te kijken? Mijn televisie blijft in ieder geval uit, en ik zal voor die 24 uur de zenders 19, 22 en 23 even enorm hard blokkeren.

Posted via web from Jeroen Voortman

FxCam_1257520201816 Foto weergeven

Bericht van trajh1991:

De nieuwe vloer!

Als u problemen ondervindt bij het weergeven van dit e-mailbericht, kopieert en plakt u het volgende in uw browser:
http://picasaweb.google.com/lh/sredir?uname=trajh1991&target=PHOTO&id=5401009779927062242&aid=5376132599411965793&authkey=Gv1sRgCMDx3tXP35ne3QE&invite=CJuZuZwO&feat=email

Als u uw foto’s wilt delen of een bericht wilt ontvangen wanneer uw vrienden foto’s delen, meldt u zich aan voor uw eigen gratis account voor Picasa-webalbums.

Posted via email from Jeroen Voortman

Een jaar geleden leer ik (zo dacht ik toen) de jongen van mijn dromen kennen. Die ene jongen die mijn hele leven op de kop zou zetten, de rest van mijn leven aan mijn zijde zou zijn en mijn steun en toeverlaat zou zijn. Het duurde even voor ik erachter kwam dat ik gevoelens voor hem had.

Op een donkere vrijdagmiddag werd ik gebeld door E., een oud-klasgenote van me. Ze zei dat ze in Assen was met een hele leuke jongen, en ze hem wel eens aan mij voor wilde stellen. Na even geaarzeld te hebben ben ik uiteindelijk die avond de stad in gegaan, om daar oog in oog te komen te staan met B., de jongen waarvoor ik later gevoelens zou krijgen. Helaas zagen we elkaar in het begin totaal niet staan. Ik moest wennen aan de onbekende mensen om me heen (er waren nog 4 anderen bij), waardoor ik hem eigenlijk licht negeerde. Later op de avond kwam er gelukkig contact tussen ons. Een aarzelend contact, wat eigenlijk bestond uit een soort van wedstrijdje. We waren in een warenhuis en E., C. en J. zouden de lift naar boven nemen en B. en ik de trap om vervolgens te kijken wie eerder boven waren. Opweg naar boven spraken we voor het eerst “echt” tegen elkaar.

Na enkele malen af te hebben gesproken en vele uren msn’en later, kwam ik er helaas achter dat er een andere jongen was die hem leuk vond. Die jongen (S.) wist B. te bespelen als een marionet, waardoor B. uiteindelijk gevoelens voor S. kreeg. Op het moment dat ik dat zag gebeuren heb ik noodgedwongen alle contact met zowel B. als S. stop moeten zetten, om mijn gevoelens te besparen.

Een maand of 6 later kwam het contact met B. terug. Hij sprak me aan op msn, vertelde me dat het uit was met S., dat hij zelfs ruzie had met S. en dat hij mij ook nog wel weer een keer wilde zien. Zo gezegd zo gedaan, eind september hadden we een afspraak. Wederom een dag om niet zo maar te vergeten. Het begon allemaal met een film. Welke film weet ik helaas niet meer, echter weet ik wel dat Perez Hilton en Brent Corrigan er een gastrolletje in hadden en het aardig gay was. Halverwege de film lagen we samen op de bank, een soort van best wel boven op elkaar, om uiteindelijk op een andere locatie in mijn slaapkamer te eindigen.

Door de problemen die er later ontstonden, hebben we besloten elkaar even een tijdje niet te zien. Dat “even” duurde gelukkig slechts 3 weken. Na deze 3 weken (wat overigens afgelopen vrijdag was) ben ik naar hem toe gegaan. Ik heb gezien hoe hij voor zijn stage gymles gaf aan basisschoolkinderen, waarna we door gingen naar zijn huis. Eenmaal thuis was het toch nog weer even aftasten. Kijken hoe ver er nou gegaan kon worden en wat de ander wilde. Op het moment dat ik over wilde gaan tot actie, kwam helaas zijn vader binnenlopen, waardoor ik mijn actie-moment moest uitstellen. Rond 20:00 gingen zijn ouders – gelukkig – weg, en hadden we alle vrijheid. Ondertussen zaten we ook al op zijn kamer, alwaar we begonnen met zoenen en al snel uitkwam op overige zaken.

Toen hij me later die avond naar de bushalte bracht, kreeg ik daar een zoen die ik nooit meer zal vergeten. Een zoen met zoveel passie, zoveel gevoel, zoveel emotie… Goddelijk gewoon. Goddelijk!

Posted via web from Jeroen Voortman

Gespot in Stadspark… Een duif.

Posted via web from Jeroen Voortman

Gisteren Twitterde ik over een aantal asociale huppelkutjes – zoals ik ze op dat moment noemde – in de overvolle Intercity tussen Groningen en Den Haag C, welke ik moest nemen om thuis te komen. Deze dames waren bezig om iedereen die zich in dezelfde ruimte bevond mateloos te irriteren. Overigens niet alleen in dezelfde ruimte. Ook een dame die aan de andere kant van de deur zat ergerde zich aan de dames. De reden? Ze liepen met de deur te spelen om haar te treiteren. En dit enkel omdat ze enkele momenten eerder deodorant wilde gaan spuiten. Overigens ook geen goed idee in een overvolle Intercity.

Deze dames hadden van mij een enorme uitbrander kunnen verwachten. Helaas heb ik dit niet gedaan. Ze mochten blij zijn dat ze in Assen uit moesten stappen. Als ik zo eens keek naar de mensen om me heen, hadden ze een enorme bek kunnen verwachten als ze nog langer door waren gegaan.

Posted via web from Jeroen Voortman

Banner ontwerpen

Pixelart

Posted via web from Jeroen Voortman

Morgen begint voor mij weer een nieuwe opleiding. Dat wil zeggen, ik ben opnieuw eerste klasser, ik moet opnieuw nieuwe mensen leren kennen, ik moet opnieuw een nieuwe school leren kennen en ik moet opnieuw met m’n neus in de boeken. Waarom? Omdat je blijkbaar tegenwoordig als 18-jarige zonder diploma echt een nobody bent. Was je vroeger een goedkope kracht voor ieder willekeurig bedrijf die goedkope krachten nodig had, ben je nu gewoon niemand en heeft niemand je nodig. Geloof me, afwijzing nummer 50 begin je toch wel zo’n gedachte te krijgen.

In ieder geval, terug naar de kern van dit geweldige blogje, morgen begint voor mij dus een nieuwe opleiding. Dan ga ik beginnen aan MBO Multimediavormgeving aan het Noorderpoortcollege in de geweldige stad Groningen. Een voordeel voor mij is dat de school op steenworp afstand van Teun z’n huis ligt, en dus op 2 steenworpen afstand van het station van Groningen. Makkelijk reizen dus, want welke reismethode ik ook kies, ik kom altijd op plaats van bestemming. De bus stopt op het station, 10 minuten lopen en ik ben op school. De trein stopt op het station (best logisch), 10 minuten lopen en ik ben op school. Jammer genoeg heb ik dus geen excuus om te laat op school te komen. Hoewel, ik kom onderweg een brug tegen. Die kan wel een keertje open staan, denk ik.

Morgen begint dus voor mij weer een hel, een nieuw leven van frustraties, een nieuw leven van lage cijfers, en een nieuwe leven achter een laptop met Photoshop. Iemand die me wil redden? Doe eigenlijk maar niet. Het gaat me denk ik wel bevallen.

Posted via web from Jeroen Voortman