Uitnodiging voor het bekijken van een foto uit het Picasa-webalbum van trajh1991: Posterous Photos
|
U wordt uitgenodigd om een foto te bekijken in het fotoalbum van trajh1991: Posterous Photos
Bericht van trajh1991:
De nieuwe vloer!
Als u problemen ondervindt bij het weergeven van dit e-mailbericht, kopieert en plakt u het volgende in uw browser:
http://picasaweb.google.com/lh/sredir?uname=trajh1991&target=PHOTO&id=5401009779927062242&aid=5376132599411965793&authkey=Gv1sRgCMDx3tXP35ne3QE&invite=CJuZuZwO&feat=email Als u uw foto’s wilt delen of een bericht wilt ontvangen wanneer uw vrienden foto’s delen, meldt u zich aan voor uw eigen gratis account voor Picasa-webalbums.
 |
Filed under: 1 | Leave a Comment
Een jaar
Verbazend hoe gevoelens een jaar kunnen blijven hangen. Hoe je over iemand heen denkt te zijn, maar het vervolgens toch niet bent. Hoe je eigenlijk je leven door die ene persoon kan laten bepalen, ook al wil je dat niet. Hoe het eigenlijk mogelijk is om na tijden eigenlijk gewoon exact hetzelfde weer te hebben. Hoe sommige dingen nooit veranderen.
Een jaar geleden leer ik (zo dacht ik toen) de jongen van mijn dromen kennen. Die ene jongen die mijn hele leven op de kop zou zetten, de rest van mijn leven aan mijn zijde zou zijn en mijn steun en toeverlaat zou zijn. Het duurde even voor ik erachter kwam dat ik gevoelens voor hem had.
Op een donkere vrijdagmiddag werd ik gebeld door E., een oud-klasgenote van me. Ze zei dat ze in Assen was met een hele leuke jongen, en ze hem wel eens aan mij voor wilde stellen. Na even geaarzeld te hebben ben ik uiteindelijk die avond de stad in gegaan, om daar oog in oog te komen te staan met B., de jongen waarvoor ik later gevoelens zou krijgen. Helaas zagen we elkaar in het begin totaal niet staan. Ik moest wennen aan de onbekende mensen om me heen (er waren nog 4 anderen bij), waardoor ik hem eigenlijk licht negeerde. Later op de avond kwam er gelukkig contact tussen ons. Een aarzelend contact, wat eigenlijk bestond uit een soort van wedstrijdje. We waren in een warenhuis en E., C. en J. zouden de lift naar boven nemen en B. en ik de trap om vervolgens te kijken wie eerder boven waren. Opweg naar boven spraken we voor het eerst “echt” tegen elkaar.
Na enkele malen af te hebben gesproken en vele uren msn’en later, kwam ik er helaas achter dat er een andere jongen was die hem leuk vond. Die jongen (S.) wist B. te bespelen als een marionet, waardoor B. uiteindelijk gevoelens voor S. kreeg. Op het moment dat ik dat zag gebeuren heb ik noodgedwongen alle contact met zowel B. als S. stop moeten zetten, om mijn gevoelens te besparen.
Een maand of 6 later kwam het contact met B. terug. Hij sprak me aan op msn, vertelde me dat het uit was met S., dat hij zelfs ruzie had met S. en dat hij mij ook nog wel weer een keer wilde zien. Zo gezegd zo gedaan, eind september hadden we een afspraak. Wederom een dag om niet zo maar te vergeten. Het begon allemaal met een film. Welke film weet ik helaas niet meer, echter weet ik wel dat Perez Hilton en Brent Corrigan er een gastrolletje in hadden en het aardig gay was. Halverwege de film lagen we samen op de bank, een soort van best wel boven op elkaar, om uiteindelijk op een andere locatie in mijn slaapkamer te eindigen.
Door de problemen die er later ontstonden, hebben we besloten elkaar even een tijdje niet te zien. Dat “even” duurde gelukkig slechts 3 weken. Na deze 3 weken (wat overigens afgelopen vrijdag was) ben ik naar hem toe gegaan. Ik heb gezien hoe hij voor zijn stage gymles gaf aan basisschoolkinderen, waarna we door gingen naar zijn huis. Eenmaal thuis was het toch nog weer even aftasten. Kijken hoe ver er nou gegaan kon worden en wat de ander wilde. Op het moment dat ik over wilde gaan tot actie, kwam helaas zijn vader binnenlopen, waardoor ik mijn actie-moment moest uitstellen. Rond 20:00 gingen zijn ouders – gelukkig – weg, en hadden we alle vrijheid. Ondertussen zaten we ook al op zijn kamer, alwaar we begonnen met zoenen en al snel uitkwam op overige zaken.
Toen hij me later die avond naar de bushalte bracht, kreeg ik daar een zoen die ik nooit meer zal vergeten. Een zoen met zoveel passie, zoveel gevoel, zoveel emotie… Goddelijk gewoon. Goddelijk!
Filed under: 1 | Closed
Asociale kudthuppelkudtjes
Asociale pubers… Je vind ze overal. Maar net op die ene plaats waar je verwacht dat ze respect hebben, waar je verwacht dat ze rekening met anderen houden en waar je verwacht dat ze zich wel even een kwartiertje kunnen gedragen, gedragen ze zich niet. Ik heb hier over 3 puberale dames in een overvolle Intercity-trein.
Gisteren Twitterde ik over een aantal asociale huppelkutjes – zoals ik ze op dat moment noemde – in de overvolle Intercity tussen Groningen en Den Haag C, welke ik moest nemen om thuis te komen. Deze dames waren bezig om iedereen die zich in dezelfde ruimte bevond mateloos te irriteren. Overigens niet alleen in dezelfde ruimte. Ook een dame die aan de andere kant van de deur zat ergerde zich aan de dames. De reden? Ze liepen met de deur te spelen om haar te treiteren. En dit enkel omdat ze enkele momenten eerder deodorant wilde gaan spuiten. Overigens ook geen goed idee in een overvolle Intercity.
Deze dames hadden van mij een enorme uitbrander kunnen verwachten. Helaas heb ik dit niet gedaan. Ze mochten blij zijn dat ze in Assen uit moesten stappen. Als ik zo eens keek naar de mensen om me heen, hadden ze een enorme bek kunnen verwachten als ze nog langer door waren gegaan.
Filed under: 1 | Closed
Them friggin schools!
Ik verbaas me erover hoe een school het soms aandurft om sommige opdrachten te geven. Vandaag had ik er ook een paar. De eerste was een pixelart bus maken, en de tweede opdracht was een banner ontwerpen. Hieronder de resultaten:
Banner ontwerpen
Pixelart
Filed under: 1 | Closed
Eerste schooldag
Neeeeeeeeeeeeeee! Red mij! Ik wil niet! Ik ga niet! Ik kan niet! Ik moet… Helaas, ik moet!
Morgen begint voor mij weer een nieuwe opleiding. Dat wil zeggen, ik ben opnieuw eerste klasser, ik moet opnieuw nieuwe mensen leren kennen, ik moet opnieuw een nieuwe school leren kennen en ik moet opnieuw met m’n neus in de boeken. Waarom? Omdat je blijkbaar tegenwoordig als 18-jarige zonder diploma echt een nobody bent. Was je vroeger een goedkope kracht voor ieder willekeurig bedrijf die goedkope krachten nodig had, ben je nu gewoon niemand en heeft niemand je nodig. Geloof me, afwijzing nummer 50 begin je toch wel zo’n gedachte te krijgen.
In ieder geval, terug naar de kern van dit geweldige blogje, morgen begint voor mij dus een nieuwe opleiding. Dan ga ik beginnen aan MBO Multimediavormgeving aan het Noorderpoortcollege in de geweldige stad Groningen. Een voordeel voor mij is dat de school op steenworp afstand van Teun z’n huis ligt, en dus op 2 steenworpen afstand van het station van Groningen. Makkelijk reizen dus, want welke reismethode ik ook kies, ik kom altijd op plaats van bestemming. De bus stopt op het station, 10 minuten lopen en ik ben op school. De trein stopt op het station (best logisch), 10 minuten lopen en ik ben op school. Jammer genoeg heb ik dus geen excuus om te laat op school te komen. Hoewel, ik kom onderweg een brug tegen. Die kan wel een keertje open staan, denk ik.
Morgen begint dus voor mij weer een hel, een nieuw leven van frustraties, een nieuw leven van lage cijfers, en een nieuwe leven achter een laptop met Photoshop. Iemand die me wil redden? Doe eigenlijk maar niet. Het gaat me denk ik wel bevallen.
Filed under: 1 | Closed
Nieuw weblog
Welkom op mijn nieuwe weblog, een tijdelijke plaats eigenlijk waar ik mezelf uit, tot ik weer het geld heb om een domein te nemen.
Filed under: Algemeen | Closed
zoek
-
Blogroll
